استفاده مسکونی از ملک تجاری به صراحت در قانون شهرداری مورد ممنوعیت قرار نگرفته است و توجه قانونگذار به استفاده تجاری از ملک مسکونی و اعلام ممنوعیت آن با شرایط مندرج در بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداری بوده است.
اما بویژه اخیراً به دلایلی که در استعلام ذیل آمده است بر خلاف رویه معمول از املاک تجاری نیز به عنوان محل سکونت استفاده می گردد، آیا چنین تغییر کاربری ای، تخلف ساختمانی دارای ضمانت اجراست؟
به نظر می رسد تکیه بر الفاظ قانون و منحصر نمودن تخلف تغییر کاربری از مسکونی به تجاری و تخلف نشمردن تغییر کاربری از تجاری به مسکونی در موارد بسیاری دارای تبعات منفی است.
به همین مقدار بسنده می شود که تصور نمایید یک مالک از بین چندین مالک واحدهای تجاری مستقر در یک پاساژ یا مجتمع تجاری به همراه خانواده خود در یکی از واحدهای مذکور سکونت نماید.بدون شک چنین وضعیتی هم برای ساکنین واحد مذکور و هم برای انتظام امور شهر و حتی امنیت اجتماعی دردسر ساز خواهد شد.
اما اداره حقوقی قوه قضاییه، برداشت دیگر از ماده پیش گفته دارد.نظریه مورد نظر به قرار زیر است:
نظریه مشورتی در خصوص استفاده مسکونی از ملک تجاری
استعلام:در تبصره الحاقی به بند ۲۴ ماده ۵۵ قانون شهرداریها مصوب ۱۳۳۴ با اصلاحات و الحاقات بعدی، مقنن در خصوص تغییر کاربری غیر مجاز املاک از غیر تجاری به تجاری با پیشبینی طرح موضوع در کمیسیون مقرر در تبصره یک ماده ۱۰۰ این قانون و همچنین تعطیلی محل تعیین تکلیف کرده است.
در حال حاضر با کمرونق شدن کسب و کارها مشاهده میشود که مالکان اماکن با کاربری تجاری بر خلاف پروانه، اماکن تجاری را به عنوان محل سکونت به اشخاص واگذار میکنند. آیا مقررات تبصره موصوف در این گونه موارد نیز حاکم است؟
با این توضیح که برخی معتقدند که آنچه مدنظر مقنن بوده است، ممنوعیت تغییر کاربری به صورت غیر مجاز بوده است؛ لذا مقررات تبصره در تغییر غیر مجاز کاربری از تجاری به مسکونی نیز حاکم است؛ اما گروهی بر این عقیدهاند که مقنن در تبصره موصوف در مقام بیان بوده و با توجه به فقدان نص قانونی در خصوص تغییر کاربری تجاری به مسکونی، طرح موضوع در کمیسیون ماده ۱۰۰ قانون شهرداری ها و تعطیلی محل امکانپذیر نیست.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه به شماره ۷/۱۴۰۰/۴۴۵ مورخ 1400/6/7
استفاده مسکونی از محل تجاری، بدون اینکه تغییری در وضعیت بنا صورت پذیرفته باشد، از شمول ماده ۱۰۰ قانون شهرداری مصوب ۱۳۳۴ با اصلاحات و الحاقات بعدی و تبصرههای آن خارج است.
نکته آخر اینکه یکی از موارد تخلیه محل کسب یا پیشه یا تجارت طبق بند 3 از ماده 15 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1356/5/2 به این قرار بیان شده است:
در صورتی که محل کسب یا پیشه یا تجارت مناسب برای سکنی هم باشد و مالک برای سکونت خود یا اولاد یا پدر یا مادر یا همسر خود درخواست تخلیه نماید.
ارتباط با وکیل دعاوی شهرداری و ماده 100
قبول وکالت دعاوی شهرداری و ماده 100 در دیوان عدالت اداری از کلیه نقاط کشور و بدون نیاز مراجعه موکل به تهران. تلفن تماس (09123978117 به نام مسعود فریدنی –وکیل پایه یک دادگستری)
از ارائه مشاوره رایگان معذوریم.

6 دیدگاه. Leave new
ممنون
عالی بود
درود
خواهش می کنم.
سلام.خداقوت. بنده زمینی با کاربری باغی درجه ۳ داشته که بعد از شهرداری و ماده ۵ به کاربری تجاری با مجوز ۷ دهنه مغازه ۲ طبقه تغییر دادم، الان میخوام به کاربری مسکونی تغییر بدم، آیا امکانش هست؟
سلام
تغییر کاربری با کمیسیون ماده 5 است باید با شهرداری مکاتبه نمایید که در کمیسیون مطرح کند اینکه می پذیرند یا خیر مشخص نیست دلایل توجیهی را به شهرداری جهت انعکاس به کمیسیون مکتوب نمایید.
من در آپارتمانی سکونت کردم دو واحد هست بعد فهمیدیم آب اين ساختمان چهار خونه ویک مغازه با هم هست وقبض نسبتا سنگینی میآید وصاحب ملک یه بار گفت که تجاری ثبت شده آیا من بعنوان مستاجر مسکونی میتونم درخواست خسارت کنم؟
سلام
عرفاً و حتی به طور ضمنی در چنین اجاره هایی،مستاجر، مسئول پرداخت هزینه های ملک مسکونی است، بنابراین شما به طرفیت موجر و مالک واحد تجاری بابت مطالبه مابه التفاوت آب بهای تجاری و مسکونی طرح دعوی نمایید.
ماده 486 قانون مدنی به نوعی مرتبط با این مضوع است که مقرر داشته است:
تعمیرات و کلیه مخارجی که در عین مستأجره برای امکان انتفاع از آن لازم است به عهده مالک است مگر آنکه شرط خلاف شده یا عرف بلد برخلاف آن جاری باشد و همچنین است آلات و ادواتی که برای امکان انتفاع از عین مستأجره لازم میباشد.