تغییر محل جغرافیایی خدمت بدون رضایت مستخدم در آرای هیات عمومی دیوان عدالت اداری

تغییر محل جغرافیایی خدمت بدون رضایت مستخدم

تغییر محل جغرافیایی خدمت بدون رضایت مستخدم در بند «ه» ماده 9 قانون رسیدگی به تخلفات اداری به عنوان یکی از مجازات های اداری تعیین شده است.

از این بابت که حدکثر و حداقل زمان جابجایی محل خدمت کارمندان دولت به عنوان مجازاتی اداری، چقدر است باید گفت برابر بند مذکور، تغییر محل جغرافیایی خدمت به مدت یک تا پنج سال می باشد.

بنابراین تعیین مجازات تغییر و جابجایی محل خدمت به صورت کلی و بدون قید زمان این مجازات و یا تا آخر خدمت در حالی که این دوره، بیش از پنج سال است، پذیرفتنی نیست.

ضمناً جابجایی محل خدمت با تغییر پست سازمانی متفاوت می باشد و مورد اخیر نیز با شرایطی می تواند به عنوان مجازاتی اداری مورد استفاده قرار گیرد.

با توجه به مقدمه بالا، دو رای مهم هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص جابجایی محل خدمت کارکنان دولت در زیر درج می گردد.

دادنامه شماره 614-615 مورخ 1391/9/6 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

نظر به این که در تبصره 4 ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال 1386 ، تعیین محل خدمت کارمندان رسمی به عهده دستگاه اجرایی ذی ربط محول شده است و تعیین محل خدمت، منصرف از تغییر محل جغرافیایی خدمت می باشد و در بند ه ماده ۹ قانون رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان دولت مصوب سال 1372 ،تغییر محل جغرافیایی خدمت از جمله مجازاتهای اداری احصاء شده است که در فرض ارتکاب یکی از تخلفات اداری تحت شرایط و ضوابطی قابل اعمال خواهد بود، بنابراین ماده 19 آیین نامه اجرایی تبصره ۲ ماده 21 و ماده 121قانون مدیریت خدمات کشوری موضوع مصوبه شماره 20461/44295-1389/1/31 وزیران عضو کمیسیون امور اجتماعی و دولت الکترونیك، مغایر قوانین یاد شده است و به استناد بند 1 ماده 1۹ و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری، حکم به ابطال آن صادر و اعلام می شود.

دادنامه شماره 1418-1419 مورخ 1395/11/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

مطابق بند و ماده ۵۰ قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 11389مقرر شده انتقال کارکنان رسمی یا ثابت، مازاد دستگاه های اجرایی در سطح یك شهرستان بدون موافقت  مستخدم با توافق دستگاههای ذیربط، انتقال به سایر شهرستانها باید با موافقت مستخدم صورت گیرد نظر به اینکه در پرونده های موضوع تعارض، دستگاه اجرایی متبوع مستخدم، مستخدم را مازاد تشخیص داده است و در سطح یك شهرستان به جابجایی محل خدمت مستخدم مبادرت کرده است، نیازی به اخذ موافقت و تمایل مستخدم نبوده است؛ بنابراین دادنامه شماره 94۰۹۹۷۰۹۵۶۰۰۰4۷۵ – 7/2/1394 شعبه دهم تجدیدنظر و دادنامه شماره 9309970955800678-1393/10/6 شعبه هشتم تجدیدنظر که مبنی بر ابطال حکم انتقال محل خدمت را غیر وارد تشخیص داده و ضمن نقض دادنامه شعبه بدوی رأی به رد شکایت صادر کرده است صحیح و موافق مقررات تشخیص شد. این رأی به استناد بند ۲ ماده 12 و ماده ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است.

این مطلب توسط مسعود فریدنی ( وکیل تخلفات اداری) در خصوص جابجایی و تغییر محل جغرافیایی خدمت بدون رضایت مستخدم تدوین گردیده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست